19 Mayıs Pazartesi gününün resmi tatil oluşunu kutlama amacı ile ajanstaki mahşerin 4 atlısı okey gurubu taş dizicileri bir farklılık olsun sevdası ile bu sefer oyunumuzu şehir dışında oynamaya karar verdik.

Arabamıza atlayarak önceden belirlediğimiz yol güzergahı üzerinde belirli yerleri gezecek görecek ve eğlenecektik, öyle de oldu zaten. Tek fark bu tür bir geziyi bu tarihlerde bizim gibi çokca insanın da düşünmüş olması idi.

17 Mayıs Cumartesi günü öğle vakti düştük yola. Önceden belirlenen rotamız gereÄŸi ilk olarak istikamet Gölyaka Güzeldere Åželalesi. Güzeldere Åželalesi, Düzce’nin Gölyaka ilçesi sınırları içerisinde Düzce’ye 28, Gölyaka’ya ise 16 km mesafedeki Güzeldere Köyü’nde. Rakım 630 yükseklik 135 metre. Orman içinde dinlenme yeri yakınında olan ÅŸelaleye araçtan indikten sonra 10 dakikalk bir yürüyüş ile rahatlıkla ulaşılıyor ki biz de böyle yaptık zaten. Åželale çevresinde bir müddet gezinip bu anları da ölümsüzleÅŸtirdikten sonra dinlenme alanına geçip burada güzelce gözlemelerimizi yiyerek ayranlarımızı içip istikametimizi bir baÅŸka güzellik abidesi olan Abant Gölüne doÄŸru çevirdik. Yol üzerinde daÄŸ yolu ile mi köy yolu ile mi Abanta ulaÅŸalım fikirleri arasında gidip gelsek de, çevre ahalisi daÄŸ yolunu tercih etmememiz konusunda bizi uyarsa da az kalsın milli ÅŸoförümüz Yalçın’ın offroad sevdasına ortak olup daÄŸlarda gençliÄŸimizi heba edecektik ama öyle olmadı saÄŸduyu ağır bastı ve normal yollar ile Abanta varma kararı aldık.

Saat 19:00 civarında huzur ve oksijen yuvası Abant gölüne vardık. Burada bol bol deklanşöre basan ekibimiz fazlaca zaman kaybetmeden günü noktalamayı planladığımız Mudurnuya doÄŸru yola koyuldu. Abant’a 1 saat kadar erken gelmiÅŸ olabilse idik güneÅŸin batışından da faydalanıp çok daha güzel resimler çekebilirdik.

Sırada geceyi noktalamayı planladığımız Mudurnu vardı. 20:30 gibi Mudurnuya vardık ve kalacak yer aramaya başladık. Gördük ki maalesef hiçbir mekanda yer yok. Hatta öyle ki adını orada duyduğumuz Babas kaplıcalarına kadar gittik maalesef burada da yer yok. Gerçi kaplıcaya vardığımızda 1 oda boştu biz buraya 4 kişi nasıl kıvrılırızın muhasebesini yaparken resepsiyon sayılabilecek yerdeki cevval kızımız iki arada bir derede burayı da telefonda başkasına sattı. Yatak kapasitesinin az oluşuna 3 günlük tatil de eklenince ayazda kalmamız neredeyse farz oldu. Neyse ki zar zor ilçe girişinde bir pansiyona kendimizi atabildik. Esas hedefimiz gecemizi konaklardan birinde geçirmek olsa da yer bulabildiğimize baya bi sevindik. Merkezine giderken karşımıza çıkan ilk konak olan Yarışkaşı Konağında akşam yemeğimizi bir güzel yedik. Sabaha kadar tek bir kuşun bizi ısrarla uyutmama çabaları ile boğuşarak geceyi geçirdik. (inatcı kuş 07:00 civarında anca sussa da ben o saatten sonra pek uyudum diyemem).

Kötü bir geceyi iyi bir kahvaltı mükemmel şekilde telafi eder fikri ile istikameti bu sefer Sünnet Gölüne çevirdik. Göynük Belediyesine bağlı Sünnet Gölü 850m. yükseklikte dar ve derin bir vadinin heyelan sonucu tıkanmasıyla oluşmuş. Göl ortasında ördeklerin yaşadığı minik bir yapay ada da bulunmakta. Burada açık olan tek tesiste açık büfe sabah kahvaltımızı yapıp göl çevresinde aracımız ile maceralı (tahta bir yaya köprüsünden araç ile geçiş) bir tur atıp Göynüğe doğru yola koyulduk.

Bolunun bu güzel ve ÅŸirin ilçesine vardığımızda giriÅŸte bizi “AkÅŸemseddin Diyarı Göynük’e HoÅŸ Geldiniz” yazısı karşıladı. Genel olarak düzgün ve derli toplu bir yer görünümü veren Göynükte ilk dikkatimizi çeken tarihi evler oldu. Ankara Beypazarı evleri tarzında olan evleri, konakları, temiz cadde ve sokakları ile hoÅŸ bir manzara oluÅŸturan Göynük gurubumuz tarafından oldukça beÄŸenildi. Hele de Ãœsküdar belediyesi ile kardeÅŸ belediye olmaları güzelliÄŸe ayrı bir anlam kattı. Ä°lk olarak Zafer Kulesi denilen kulenin olduÄŸu tepeye çıktık. Daha sonra aÄŸarmış saçı sakalı ve ak giysileri ile dolaÅŸması ile ad alan Fatih’in hocası AkÅŸemseddin Hz.’nin türbesini ziyaret ettik. Çarşısında bir müddet dolaÅŸtıktan sonra ilçenin içinden geçen dere kenarında sessiz bir kahvede taÅŸlarımızı bi güzel dizip sessiz sedasız okeyimizi oynadık. Yakın bir yerde de yemeÄŸimizi yedik. Günün büyük bir kısmını burada geçirdikten sonra yolcu yolunda gerek misali Bilecik istikametine doÄŸru yola koyulduk. Bilecikte uzaktan da olsa, Osmanlı Devleti Kurucusu Osman Gazinin hocası ve Kayınpederi olan aynı zamanda Osmanlının manevi kurucusu olarak da bilinen Åžeyh Edebali’nin türbesini gördük, Fatihalarımızı okuduk.

Daha sonra bulabilir isek bir kaplıcada konaklamaya, bulamaz isek artık geri dönmeye karar vererek yola koyulduk. Yanlış bir yönlendirme ile ilk atağımız boş çıksada yılmadık. Telefon yardımı ile eş dost arkadaşlar arandı çevre ilçelerdeki kaplıcalara ulaşıldı ise de hiçbirinde yer bulamadığımız için İstanbula dönmeye karar verdik. Bu bize ders oldu bundan sonraki organizasyonlarda önce yatacak yer sonra gezecek yer bulunacak. Dönüş yolunda koca Sapanca gölünü zor da olsa bulup göl kenarında mola verdik. Kısa bir gezinti sonrası açık havada göle nazır köfte ekmeklerimizi yiyerek yolumuza devam ettik.

17 Mayıs Cumartesi saat 13:00 de baÅŸladığımız yolculuÄŸumuz yaklaşık 830 KM katederek 18 Mayıs gecesi saat 24:00 de son buldu. Gezimizden bazı resimleri foto galerideki “Her Yerden Her Åžey” bölümüne bulabilirsiniz..

Yolculuk boyunca tek şöförümüz, olmazsa olmaz adamımız, Abant Gölü yakışıklısı Yalçın Åžirin’e, yan koltukta co-pilot luk ile araç içi fotoÄŸrafcılık arasında bir türlü karar veremeyen Fatih Åženol’a, cevval çevre yol bilimci, medya planlamacı ve Sapanca Gölü ustası Hüseyin Mirza’ya bu güzel gezi için teÅŸekkürler.

Hızır DEMİRCİ